SIECI KOMPUTEROWE I


 

BORDER GATEWAY PROTOCOL - BGD

 

Border Gateway Protocol wersja 4 (BGP-4) - RFC 4271 - jest protokołem routingu między systemami autonomicznymi AS (Autonomous System). Główną funkcją routera BGP (Border Gateway Protocol) jest wymiana informacji o osiągalności sieci w Internecie z sąsiednimi routerami BGP w innym AS. BGP-4 wspiera CIDR, inkrementacyjne aktualizacje, lepsze filtrowanie i elastyczniejsze polityki routingu niż poprzednie wersje BGP.

Informacja o dostępności sieci w BGP (Border Gateway Protocol) zawiera listę systemów autonomicznych AS, przez które przechodzi ta informacja. Jest ona wystarczająca by utworzyć graf połączeń AS w BGP, w którym wyeliminowane są pętle routingu i gdzie można uruchomić pewne reguły decyzyjne na poziomie AS.

BGP-4 wprowadza nowy zbiór mechanizmów do obsługi międzydomenowego routingu bezklasowego CIDR (Classless Interdomain Routing). Zawierają one obsługę rozgłaszania prefiksów IP i eliminują koncepcję klas sieci w BGP. Protokół BGP-4 wprowadza również mechanizmy umożliwiające agregację tras, włączając w to agregację ścieżek AS.

BGP (Border Gateway Protocol) działa na niezawodnym protokole transportowym jakim jest TCP, zestawiając połączenia na porcie 179 ze swoimi sąsiednimi routerami BGP. Dwa routery z BGP zestawiają między sobą połączenie TCP. Wymieniają między soba wiadomości dla otwarcia i potwierdzenia parametrów połączenia. Na początku wymieniają między sobą całą tabelę routingu, a aktualizacje incrementacyjne wysyłane są tylko wtedy, gdy zmieni się tabela routingu BGP. BGP nie wymaga okresowych odświeżeń całej tabeli routingu BGP, w związku z tym routery BGP przetrzymuja całą aktualną tabelę routingu wszystkich swoich sąsiadów BGP, z którymi mają zestawione połączenie, na czas trwania tego połączenia. Routery BGP okresowo wysyłają między sobą wiadomości KeepAlive, by upewnić się o żywotności połączenia. Wysyłane są też wiadomości Notification (zawiadomienia) w odpowiedzi na wszelkie błędy i wyjątkowe sytuacje w routerach BGP. Jeśli połączenie napotka jakieś błędy, wysyłana jest wiadomość Notification i połączenie między dwoma peerami BGP jest zamykane.

Jeśli system autonomiczny AS ma wiele routerów BGP i udostępnia usługi tranzytowe dla innych AS, należy wziąć pod uwagę spójny pogląd routingu wewnątrz tego AS i go zapewnić. Spójny wygląd wewnętrznych tras zapewniają protokoły routingu IGP (Interior Gateway Protocol), takie jak RIP, OSPF czy IS-IS. Spójny wygląd tras zewnętrznych do AS może być zapewniony przez utrzymanie bezpośrednich połączeń z wszystkimi routerami BGP wewnątrz AS. Stosując wspólny zbiór reguł, routery BGP dochodzą do porozumienia, które routery brzegowe będą działać jako punkty wyjścia/wejścia dla poszczególnych przeznaczeń na zewnątrz danego systemu AS. Informacje te są przekazywane do wewnętrznych routerów AS, przez protokoły routingu wewnątrzdomenowego IGP. Należy uważać, by wszystkie routery zostały zaktualizowane informacją o tranzycie, zanim routery BGP zaanonsują do innych AS, że umożliwiają tą usługę tranzytową (czyli, że mogą przenieść ruch tranzytowy do jakiegoś przeznaczenia).

Połączenia między routerami BGP z różnych AS są traktowane jako łącza zewnętrzne (E-BGP, External BGP), natomiast połączenia między routerami BGP w tym samym AS są traktowane jako łącza wewnętrzne (I-BGP, Internal BGP). Tak samo traktuje się peerów (sąsiadujące routery równorzędne) jako zewnętrznych peer i wewnętrznych peer.

BGP (Border Gateway Protocol) tworzy graf systemów autonomicznych AS w oparciu o informacje wymieniane między routerami BGP (można nazwać to drzewem AS systemów autonomicznych). BGP traktuje całą sieć Internet jako drzewo ASów, gdzie każdy AS ma swój unikalny numer. Połączenia między AS nazywamy w BGP ścieżkami (AS_path), natomiast trasą nazywamy zbiór informacji o tej ścieżce.

Po zestawieniu sesji i sąsiedztwa między routerami BGP, wymieniane są wszystkie trasy między nimi (tylko te, które  administrator chce wymienić). Kolejne zmiany w tabelach routingu routerów BGP są aktualizacjami inkrementacyjnymi. Tego typu aktualizacje powodują zmniejszenie potrzebnej mocy procesorów i ilości pasma potrzebnego na obsługę okresowych uaktualnień.

Typy wiadomości BGP

W BGP (Border Gateway Protocol) wyróżnia się 5 typów wiadomości:

1 - OPEN - wiadomość rozpoczynająca zestawienie sesji BGP. Zawiera wersję protokołu BGP, nr systemu autonomicznego AS, HOLD TIME (jak długo ma być podtrzymana sesja BGP, jeśli nie nadejdzie wiadomość KEEPALIVE lub UPDATE), identyfikator routera BGP (RouterID) oraz opcjonalne parametry wykorzystywane przy zestawieniu sesji BGP.

2 - UPDATE - wiadomość przenosząca informacje o routingu. Składa się z trzech części: informacji o nieaktualnych trasach, atrybutów ścieżki i NLRI (Network Layer Reachability Information), czyli informacje o dostępnych sieciach.

3 - NOTIFICATION - wiadomość wysyłana za każdym razem, gdy wystąpi jakikolwiek błąd w nagłówku wiadomości, wiadomości OPEN, UPDATE, błąd FSM (Finite State Machine), upłynięciu HOLD TIME, innych nie wymienionych błędów.

4 - KEEPALIVE - wiadomość podtrzymująca połączenie(sesję) BGP, wykorzystuje się ją do zerowania licznika HOLD TIME w przypadku braku wiadomości UPDATE.

5 - ROUTE-REFRESH - wiadomość obsługująca dynamiczne żądania odświeżenia tras.  

Zestawienie sesji BGP

Maszyna stanów FSM (Finite State Machine) w BGP zawiera 6 stanów: IDLE, CONNECT, ACTIVE, OPENSENT, OPENCONFIRM, ESTABLISHED.

IDLE - pierwszy stopień połączenia, w którym oczekuje się na tzw. zdarzenie Start (inicjalizacja połączenia przez zdalny router BGP lub administartora routera BGP, przez np. reset lub stworzenie nowej sesji BGP). Po tym stanie router BGP przechodzi do stanu CONNECT, a jeśli wystąpi błąd to wraca do stanu IDLE.

CONNECT - oczekiwanie na poprawne zestawienie sesji TCP z sąsiadującym routerem i przejście do stanu OPENSENT po wysłaniu wiadomości OPEN. Jeśli nie powiedzie się zestawienie sesji TCP, router przechodzi do stanu ACTIVE, gdzie próbuje zestawić sesję TCP.

ACTIVE - w rym stanie router BGP próbuje zestawić sesję TCP z drugim routerem BGP, jeśli nie zestawi sesji w czasie ConnecRetry przechodzi w stan IDLE. Jeśli zestawi ta sesję to przechodzi do stanu OPENSENT po wysłaniu wiadomości OPEN. W tym stanie również oczekuje się na zainicjowanie ewentualnego połączenia TCP od sąsiadującego routera BGP.

OPENSENT - w tym stanie router BGP oczekuje na wiadomość OPEN od sąsiadującego routera BGP. Po odebraniu wiadomości OPEN analizuje ją i sprawdza jej poprawność. Porównuje otrzymany w wiadomości OPEN nr systemu autonomicznego AS ze swoim, po to by stwierdzić czy sesja jest typu I-BGP czy E-BGP. Router BGP zaczyna wysyłać wiadomości KEEPALIVE do sąsiada. Jeśli wystąpi rozłaczenie sesji TCP, wraca do stanu ACTIVE, natomiast jeśli wystąpią inne błędy lub minie HOLD TIME, wysyłana jest wiadomość NOTIFICATION (informacja o błędzie) i przejście do stany IDLE.

OPENCONFIRM - router BGP czeka na wiadomość KEEPALIVE. Po jej odebraniu przechodzi do stanu ESTABLISHED i zeruje HOLD TIME. Zakończona jest negocjacja sesji BGP między dwoma routerami. Jeśli router BGP odbierze wiadomość NOTIFICATION to przechodzi do stanu IDLE.

ESTABLISHED - w tym stanie router zaczyna wymieniać wiadomości UPDATE z sąsiednim routerem BGP oraz zeruje HOLD TIME po odebraniu KEEPALIVE bądź UPDATE. Jeśli wystąpią jakiekolwiek błedy w wiadomościach UPDATE wysyłana jest wiadomość NOTOFICATION i sesja BGP zostaje rozłączona (otrzymanie zdarzenia Stop) i przejście do stanu IDLE.

Atrybuty ścieżki BGP

Ścieżka BGP może mieć przypisane różne atrybuty:                    

Wartość

 Oznaczenie

 1

 ORIGIN

 2

 AS_PATH

 3

 NEXT_HOP

 4

 MULTI_EXIT_DISC

 5

 LOCAL_PREF

 6

 ATOMIC_AGGREGATE

 7

 AGGREGATOR

 8

 COMMUNITY

 9

 ORIGINATOR_ID

 10

 CLUSTER_LIST

 11

 DPA

 12

 ADVERTISER

 13

 RCID_PATH / CLUSTER_ID

 14

 MP_REACH_NLRI

 15

 MP_UNREACH_NLRI

 16

 EXTENDED COMMUNITIES

 17

 NEW_AS_PATH

 18

 NEW_AGGREGATOR

 19

 SAFI Specific Attribute (SSA)

 20

 Connector Attribute

 21-254

 Nieprzydzielone

 255

 Zarezerwowany

 

OSPF i Link-state 

OSPF określa najkrótszą ścieżkę do przeznaczenia przez system AS, wykorzystując algorytm, który umiejscawia router w tzw. „korzeniu drzewa”, kalkulując najniższy koszt do pożądanej lokalizacji (przeznaczenia). W związku z tym, każdy router ma inny wygląd topologii sieci, nawet jeśli otrzymują te same informacje link-state database.

OSPF jest protokołem typu link-state, w związku z tym wykorzystuje link state advertisements (LSAs) by poinformować inne routery o zmianach w topologii, które wykrył. Inaczej niż RIP, który wysyła co 30 sekund całą tablicę routingu , OSPF natychmiast wysyła multicastem LSA, gdy wykryje zmiany w sieci. Jednak wysyła on tylko ta część tabeli routingu, która została zmieniona. By ograniczyć broadcast LSA, system autonomiczny AS jest dzielony na kilka oddzielnych stref (area). Kiedy skonfigurowana jest dana strefa to LSA i konfiguracje SPF (Shortest Path First) na routerze są ograniczone tylko do zmian wewnątrz tej strefy. Podstawową strefą jest Backbone 0.0.0.0, do którego przylegają poszczególne strefy Area X.X.X.X. Routery w Backbone znają całą topologię sieci nazywamy je BR (Border Router), routery w Area znają tylko wewnętrzną topologię tej strefy.

Sieć OSPF (Open Shortest Path First) 

Istnieją różne typy routerów w sieci OSPF. Routery, których wszystkie interfejsy należą do tej samej strefy, nazywane są routerami wewnętrznymi IR (internal routers). Skoro IR należą do tej samej strefy, to mają one dokładnie taką samą bazę danych (link-state database) jak inne routery w tej strefie. Jeśli router należy do więcej niż jednej strefy, jest on nazywany ABR (Area Border Router). ABR odpowiedzialny jest za dystrybucję rozgłoszeń tras przez jego interfejsy do odpowiednich stref. Router, który ma uruchomionych kilka protokołów lub działa jako gateway (brama) do innych zewnętrznych routerów nazywany jest ASBR (Autonomous System Border Router). Implementacja OSPF obsługuje wykorzystanie wielu ścieżek ECMP (Equal Cost Multi Path) – load balancing.

Typu pakietów OSPF 

Nagłówek pakietu OSPF

Protokół OSPF (Open Shortest Path First) wykorzystuje protokół IP do przenoszenia swoich pakietów. Numer protokołu w nagłówku IP dla OSPF wynosi 89. Wszystkie pakiety protokołu OSPF mają ten sam format nagłówka, który jest przedstawiony poniżej.

Nagłówek OSPF (Open Shortest Path First)

Wersja: Numer wersji OSPF.

Typ: Typ pakietu OSPF. W OSPF wyróżnia się 5 typów pakietów, takich jak poniżej:

§                               Typ 1      Hello - Odkrywanie/zarządzanie sąsiadami

§                               Typ 2      Database Description - Sumaryzacja zawartości bazy danych

§                               Typ 3      Link State Request - Download bazy danych

§                               Typ 4      Link State Update - Aktualizacja bazy danych

§                               Typ 5      Link State Ack - Potwierdzenie rozpływowe

Długość pakietu: Długość pakietu OSPF w bajtach, łącznie z długością nagłówka OSPF.

Router ID: Identyfikator routera OSPF, który wysłał ten pakiet.

Area ID: 32 bitowy numer identyfikacyjny obszaru OSPF (AREA), do której należy ten pakiet. Wszystkie pakiety OSPF są skojarzone z jedną areą.

Suma kontrolna: standardowa suma kontrolna taka jak w IP, liczona z całego pakietu OSPF łącznie z agłówkiem, ale bez 64-bitów pola Autoryzacji.

AuType: Identyfikuje procedurę autoryzacji pakietu OSPF. 

§                                       0 - brak autoryzacji

§                                       1 - proste hasło

§                                       2 - autoryzacja kryptograficzna (algorytm MD5)

Autoryzacja: 64-bitowe pole schematu autoryzacji.

Gdy OSPF wykorzystuje sieć broadcastową do wymiany swoich pakietów to stosuje multicast. Dla celów OSPF zarezerwowano dwa adresy multicastowe:
224.0.0.5 - AllSPFRouters, pakiet do wszystich routerów OSPF.
224.0.0.6 - AllDRouters, pakiet do wszystkich routerów DR (DR + BDR).

Dodatkowo pakiet OSPF ma ustawione pole TOS na wartość bitową 0000 i IP precedens na Internetwork Control.

Pakiet OSPF Hello

Pakiety Hello są typem 1 pakietu OSPF. Są one wysyłane okresowo na wszystkie interfejsy w celu ustanowienia i zarządzania relacjami z sąsiadami (dynamiczne odkrywanie sąsiadów, sprawdzanie ich obecności, potwierdzanie obecności). Wszystkie routery przyłączone do wspólnej sieci muszą zgodzić się na wspólne parametry jakimi są Maska sieci, HelloInterval i RouterDeadInterval. Jeśli te parametry się różnią, to możliwy jest brak ustanowienia sąsiedztwa.

Pakiet Hello OSPF (Open Shortest Path First)

Maska sieci: maska sieci przypisana do interfejsu, z którego wysłano pakiet Hello.

Opcje: dodatkowe funkcjonalności obsługiwane przez router.

              Pole opcji w OSPF

§                               E-bit - rozgłaszanie (floodowanie) AS-external-LSA

§                               MC-bit - opisuje czy datagram multicastowy IP jest przekazywany zgodnie z RFC1584 "Multicast Extensions to OSPF".

§                               N/P-bit - opisuje obsługę Type-7 LSA wg. RFC3101 "The OSPF NSSA Option".

§                               EA-bit - wyraża chęć do otzrymywania i przekazywania External-Attributes-LSA.

§                               DC-bit - obsługa żądania łączy wg. RFC1793 "Extending OSPF to Support Demand Circuits".

HelloInterval: ilość sekund między pakietami Hello.

Rtr Pri: Router Priority - priorytet routera, wykorzystywaniu przy wyborze routera DR i BDR [(Backup) Designated Router]. Wartość 0 oznacza wyłaczenie z elekcji do DR i BDR.

RouterDeadInterval: ilość sekund przed deklaracją, że router jest nieosiągalny.

Designated Router: router desygnowany dla tej sieci. DR jest identyfikowany przez swój adres IP interfejsu w tej sieci. 0.0.0.0 oznacza, że brak jest DR.

Backup Designated Router: zapasowy router desygnowany dla tej sieci. BDR jest identyfikowany przez swój adres IP interfejsu w tej sieci. 0.0.0.0 oznacza, że brak jest BDR.

Neighbor: kolejne pola z RouterID sąsiadów, od których ten router ostatnio usłyszał poprawne pakiety Hello. Ostatnio oznacza, że w ciągu sekund jakie wyznacza RouterDeadInterval.

Pakiet OSPF Database Description

Pakiet Database Description (opis bazy danych) jest pakietem OSPF typu 2. Pakiety DD (Database Description) są wymieniane po zainicjalizowaniu sąsiedztwa między routerami OSPF i oposują zawartość bazy danych link-state. W celu wymiany informacji wykorzystuje się mechanizm odpytanie - odpowiedź między routerami. Jeden z routerów OSPF jest wyznaczany jako główny (master - patrz bit MS w pakiecie DD ustawiony na 1), a drugi jako podrzędny (slave - bit MS=0). Master wysyła pakiety DD (odpytując swoją bazę), które są potwierdzane przez router slave (odpowiedź). Routery stosują numer sekwencyjny, aby odpowiedzi powiązać z odpytaniami.

Pakiet Database Description w OSPF

MTU interfejsu: wielkość w bajtach największego datagramu IP, jaki może zostać wysłany na ten interfejs bez fragmentacji.

Opcje: dodatkowe funkcjonalności obsługiwane przez router.

bit I: bit Inicjalizacji (Init), jeśli ustawiony na 1, to pakiet jest pierwszym w sekwencji pakietów DD.

bit M: bit More (więcej), jeśli ustawiony na 1, wskazuje, że nadejdzie więcej pakietów DD.

bit MS: bit Master/Slave (główny/podrzędny), jeśli ustawiony na 1, wskazuje, że router OSPF jest głównym routerem w procesie wymiany bazy danych. 0 oznacza, że podrzędnym (slave).

Numer sekwencyjny DD: stosowany do numerowania sekwencji pakietów DD. Wartość początkowa jest tą wartością, która przyjdzie wraz z bitem Init. Następnie jest inkrementowana, aż do całkowitego przesłania bazy danych.

Pola Nagłówek LSA i ... : pozostała część pakietu DD zawiera części bazy danych link-state. Każdy LSA (Link State Advertisement) w bazie danych jest opisany przez nagłówek LSA.

 

Pakiet OSPF Link State Request

Pakiet Link State Request (pakiet OSPF LSR)jest pakietem OSPF typu 3. Jest on wykorzystywany przez sąsiedni router po procesie wymiany bazy danych link-state między routerami OSPF i stwierdzeniu, że część informacji w bazie jest przeterminowana. Pakiet LSR jest zapytaniem do sąsiedniego routera OSPF o konkretną aktualną część informacji. Może być ich kilka. Router wysyłający pakiet LSR oczekuje odpowiedzi dla konkretnej instancji. Każda instancja w bazie danych ma swój numer sekwencyjny, sumę kontrolną LS i wiek LS, jednak te wartości nie są zawarte w pakiecie LSR, w związku z tym router OSPF może otrzymać wiele instancji w odpowiedzi.

Pakiet Link State Request w OSPF

Każdy żądany LSA (Link State Advertisement) w pakiecie OSPF Link State Request jest określony przez swój typ LS, Link State ID i Advertising Router (router rozgłaszający), co unikalnie identyfikuje LSA, ale nie jego instancję, dlatego też należy rozumieć żądanie przez pakiet LSR najświeższej (najbardziej aktualnej) instancji.

Pakiet OSPF Link State Update

Pakiet Link State Update (LSU) jest pakietem OSPF typu 4. Te pakiety rozgłaszają LSA (mechanizm floodingu - rozpływu informacji). Każdy pakiet LSU przenosi zbiór kilku LSA na odległość jednego skoku routera od źródła wysłania. Pakiety LSU są multicastami w sieciach obsługujących multicast/broadcast, W celu zapewnienia większej niezawodności pakiety LSU są potwierdzane przez pakiety Link State Acknowledgment. Jeśli jest potrzebna retransmisja konkretnej LSA, to retransmitowane LSA są zawsze wysyłane bezpośrednio do sąsiada.

Pakiet Link State Update w OSPF

# LSA: liczba LSA zawartych w aktualizacji

Zawartosć pakietu OSPF LSU składa się z listy LSA, gdzie każdy LSA zaczyna się 20 bajtowym nagłówkiem.

Pakiet OSPF Link State Acknowledgment

Pakiet Link State Acknowledgment jest pakietem OSPF typu 5. Pakiety te są wykorzystywane do niezawodnego przekazywania LSA (Link State Advertisement) poprzez ich potwierdzenie. Kilka LSA może zostać potwierdzonych przez jeden pakiet Link State Acknowledgment. Pakiet Link State Acknowledgment może być wysłany multicastem pod adres AllSPFRouters (224.0.0.5) lub unicastem do konkretnego routera, który  wysłał pakiet Link State Update. Format tego pakietu jest zbliżony do pakietu DD.

Pakiet Link State Acknowledgment w OSPF

Każdy potwierdzony LSA jest opisany przez swój nagłówek LSA. Zawiera informacje potrzebne do unikalnej identyfikacji zarówno LSA jak i jego aktualnej instancji.

Typy LSA

W OSPF wyróżniamy pięć różnych typów LSA (Link State Advertisement). KAżdy LSA rozpoczyna się standardowym 20 bajtowym nagłókiem LSA.

Każdy LSA opisuje fragment domeny routingu OSPF. Każdy router wysyła router-LSA, w dodatku jeśli router został wybrany na Designated Router to również wysyła network-LSA.

Wszystkie LSA są floodowane przez domenę routingu OSPF, w celu zapewnienia, że wszystkie routery maja te same informację. Zbiór LSA w routerze nazywamy bazą danych link-state (link-state database). Z bazy tej router tworzy drzewo najkrótszej ścieżki z sobą jako rootem (SPF - Shortest Path First), co w konsekwencji pozwala na stworzenie tabeli routingu.

Wyróżniamy następujące typy LSA (identyfikowane przez pole Typ LSA w nagłóku LSA):
   

 Typ LS

Znaczenie

 1

 Router-LSA

 2

 Network-LSA

 3

 Summary-LSA (sieć IP)

 4

 Summary-LSA (ASBR)

 5

 AS-external-LSA

   

Nagłówek LSA

Wszystkie LSA mają taki sam nagłówek 20 bajtowy, który zawiera wystarczającą ilość informacji do unikalnej identyfikacji LSA czyli typ LSA, Link State ID i Advertising Router. W tym samym czasie w domenie OSPF może istnieć wiele instancji LSA w związku z tym ważne jest określenie, która instancja jest najnowsza. Do tego celu stosuje się wiek LSA (LSA age), numer sekwencyjny LS i sumę kontrolną LS, pola, które sa również zawarte w nagłóku LSA.

Nagłówek LSA w OSPF

Wiek LS: czas w sekundach odkąd od momentu wysłania LSA

Opcje: dodatkowe funkcjonalności obsługiwane przez opisywaną część domeny routingu. Patrz opcje w pakiecie OSPF Hello.

Typ LS: typ LSA, każdy LSA ma odrębny format.

Link State ID: pole identyfikuje część środowiska sieciowego opisywanego przez LSA. Zawartość tego pola zależy od wartości pola Typ LS.

Advertising Router: RouterID routera, który wysłał LSA.

Numer Sekwencyjny LS: wykrywa stare lub powielone LSA. Kolejne instancje LSA mają kolejne numery sekwencyjne LS.

Suma kontrolna LS: Suma kontrolna liczona wg. algorytmu Fletchera całej zawartości LSA łącznie z nagłówkiem LSA, ale bez pola Wiek LS.

Długość: liczona w bajtach długość LSA łącznie z 20 bajtowym nagłówkiem LSA.

 

STANDARDY

 

 

802.11

Grupa standardów bezprzewodowych sieci LAN (wireless LAN). Inne określenie to sieci WiFi.

 

 

802.11a

Standard urządzeń WiFi pracujących na częstotliwości 5 GHz i maksymalnej szybkości 54 Mbit/s.

 

 

802.11b

Standard urządzeń WiFi pracujących na częstotliwości 2,4 GHz i maksymalnej szybkości 11 Mbit/s.

 

 

802.11g

Standard urządzeń WiFi pracujących na częstotliwości 2.4 GHz i maksymalnej szybkości 54 Mbit/s.

 

 

802.11n

High-Speed Wireless LAN. Powstający nowy standard urządzeń WiFi pracujących z maksymalną szybkością nawet do 600 Mbit/s.

 

 

802.16

standard dla bezprzewodowych sieci MAN pracujących w paśmie 10-66 GHz

 

 

802.16-2004

Standard WiMAX. Rozszerzenie 802.16 o dodatkowe funkcje - wsparcie dla indoor CPE (wewnątrzbudynkowych urządzeń klienckich).

 

 

802.16-2005

Standard WiMAX obejmujący zastosowania dla stacji bezprzewodowych stałych, przenośnych i mobilnych. Obejmuje 802.16-2004 i 802.16e.

 

 

802.16a

standard skupiający się na stałym dostępie szerokopasmowym (stały BWA - fixed Broadband Wireless Access), pasmo od 2 do 11 GHz (patrz WiMAX)

 

 

802.16e

Rozszerzenie do standardu 802.16-2004, wprowadzające mobilność danych (urządzenia CPE mogą poruszać się z określoną prędkością ok. 120km/h). Inaczej Mobilny WiMAX.

 

 

802.1ad

Standard definiujący Provider Bridges, czyli Q-in-Q, co mosty mają zrobić z tagami VLAN 802.1Q przy przenoszeniu ruchu klientów przez sieć dostawcy. Dodanie tagu 802.1Q dostawcy do istniejącego tagu 802.1Q klienta.

 

 

802.1D

Standard opisujący Spanning Tree Protocol (STP), do usuwania pętli w sieciach LAN.

 

 

802.1p

3-bitowe pole w tagu 802.1p/Q ustanawiające priorytet ramki ethernetowej.

 

 

802.1s

Multiple Spanning Tree Protocol- MSTP. Możliwość uruchomienia kilku instancji STP, każda obsługująca inne zakresy VLAN wg. 802.1Q.

 

 

802.1w

RSTP - Rapid Spanning Tree Protocol, modyfikacja 802.11D polegająca na szybszej konwergencji protokołu STP.

 

 

 

 

KONFIGURACJA PROTOKOŁU STP NA PRZEŁĄCZNIKU AT

 

 

 

 

 

Routing IP to decyzja wykonana na podstawie adresu docelowego pakietu IP

Kernel podejmuje tą decyzję na podstawie tablicy FIB – Forwarding Information Base

Aplikacje zapewniające routing dynamiczny utrzymują zwykle swoją tablicę – RIB – Routing

Information Base – z której najlepsze wpisy eksportowane są do FIB

Narzędzia systemowe wpływają na FIB

Narzędzia aplikacji wpływają na RIB właściwy dla pakietu

 

 

Router otrzymuje datagramy IP w postaci:

 

 

 

 

 

 

1) Konfigracja podstawowa:

 

 

 

 

2) Wymiana informacji rutera A (NET1)

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

PAKIETY PROTOKOŁU RIP